• banner1.jpg

 

Horseball: de paardensport die bruist van de energie

 

Horseball is een teamsport. En dat is gelijk het grote verschil met de vele andere disciplines. Door de combinatie van samenspel, snelheid en lenigheid wordt horseball een spectaculaire en spannende ruitersport. Het wordt gespeeld door jongens en meisjes, mannen en vrouwen en ook gemixte teams. Toch blijft het op en top ruitersport in de voorstelling, het respect voor de tegenstander en de zorg die wordt besteed aan de paarden.

Oorspronkelijk dateert Horseball uit de tijd van Dzjengis Khan en was toen bekend onder de naam “Bozkaschi”. Het spel Horseball werd voor het eerst gespeeld in Frankrijk waar de Franse Paardensportbond, de FFA, op zoek was naar nieuwe wegen om paardensport interessant te houden voor ruiters en publiek. Dit lukte en al snel waren er in heel Frankrijk vele teams actief. Hierna ontwikkelde de sport zich snel in andere landen in Europa en werden er nationale kampioenschappen georganiseerd. Tot op heden nemen 8 landen deel aan de Europese kampioenschappen. Deze landen beschikken over vaste en gestructureerde Horseball activiteiten en zijn meestal aangesloten bij hun nationale federatie voor ruitersport : Duitsland / Oostenrijk / België / Spanje / Frankrijk / Groot-Brittannië / Italië / Portugal. Nederland is in 2015 als aspirant-lid toegetreden tot de Internationale Federatie en zal op termijn ook deelnemen aan internationale wedstrijden.

Het reglement van deze discipline is rechtvaardig en streng met respect voor het paard en ruiter en is zodanig opgesteld dat men aan de spelers en hun paarden een maximum aan veiligheid kan waarborgen .

Het spel

Een wedstrijd duurt 20 minuten, bestaande uit twee periodes van elk 10 minuten. Er is een rust van 3 minuten tussen iedere periode. Tijdens de wedstrijd kunnen beide teams een time-out aanvragen.

Een Horseball ploeg bestaat uit 6 ruiters en 6 paarden, 4 op het veld en 2 in reserve langs de spellijn. Na de bal tenminste driemaal te hebben overgespeeld aan drie verschillende spelers van dezelfde ploeg mag men proberen een doelpunt te scoren. De doelen staan aan de korte zijde van een rechthoekig veld (minimum 60mx20m). De ploeg die de meeste doelpunten gescoord heeft wint de wedstrijd.

De bal is voorzien van 6 lederen handvaten die het oprapen, zonder een voet op de grond te zetten, en het afpakken uit de handen van de tegenstander toelaat. De speler moet absoluut in beweging zijn om de bal te mogen oprapen en hij mag hem niet langer in handen houden dan 10 seconden.

Een scheidsrechter te paard (op het veld) en een scheidsrechter op de stoel  (aan de inworplijn) zijn per radio met elkaar verbonden en zorgen ervoor dat het reglement strikt nageleefd wordt.  Horseball is een zeer fysieke sport zowel voor het paard als voor de ruiter en vergt dus veel “fair-play” van de spelers. De fouten worden gesanctioneerd door penalties, van P1 (de belang-rijkste) tot P3. De scheidsrechter kan ook een speler straffen met een gele of rode kaart.

Harnachement en bescherming

Het is noodzakelijk de vier benen van het paard te beschermen door bandages (type polo-bandages) en door vier springschoenen. Een klassiek hoofdstel, een veelzijdigheids- of springzadel, een martingaal en een opraapsingel maken het harnachement van het paard compleet.

De opraapsingel is absoluut noodzakelijk voor de Horseball speler. Deze verbindt de twee stijgbeugels met elkaar waardoor de speler de bal kan oprapen door zich langs de zijkant van zijn paard te buigen.

De speler is verplicht een helm, voorzien van een kinband zoals het cross type, te dragen, rijlaarzen, een rijbroek en een sweater met de kleuren van zijn ploeg en voorzien van een nummer, zowel vooraan als achteraan. De sporen zijn facultatief maar moeten identiek zijn, gevaarlijke sporen en sporen voorzien van een wieltje zijn verboden. Enkel stompe sporen met een stang van maximum 3 centimeter zijn toegelaten. De sporen moeten correct aangetrokken worden op een normale hoogte en gewoon vastgehecht met een riem. De rijzweep is verboden tijdens de wedstrijd. Aanvullend wordt voor de speler kniebescherming aanbevolen, rugbescherming is toegestaan afhankelijk van de persoonlijke voorkeur.